مناظرات

وقتی ایرانیها تعهد عجیب صهیونیست ها را ببینند، پیشرفت های عظیم دنیا را در تمام علوم ببینند، و همه ی این ها، فریب نخوردن ابراهیم نبوی و امثالش کار سختی است. بنشینند و کاریکاتور فلان و فلان را بکشند و طنز سیاسی بگویند و برهان هایشان هم محکم.

یکی از بچه‌های خوابگاه داشت برام سرگذشت زندگی هم اتاقی‌اش رو شرح می داد: از اول عمرش تا سوم راهنمایی در کشورهای کانادا و استرالیا زندگی می کرده؛ چون والدینش هم اونجاها در دانشگاه تدریس می کردند. بنابر این زبان انگلیسی خیلی روان و اصیلی داره؛ چیزی که هرگز به ذهنم نرسیده بود. چون اصلاً نشانه‌ای از خارجی بودن و انگلیسی بلد بودن از خودش نشون نداده بود. چند تا از دروس باحال برق رو مثل مدار منطقی نفر اوّل کلاس شده بود و باز هم بی تفاوت رفتار می کرد. توی زندگی خوابگاهی خیلی آروم و با وقاره؛ بیشتر مواقع استراحتش رو یا می ره حموم یا می گیره می خوابه! کم درس میخونه اما خوب نتیجه میگیره (چیزی که خیلی ها ادعاش رو دارن)؛ نه از کسی تعریف می کنه نه کسی رو تحقیر میکنه؛ هر کس رو همون طوری که هست معرفی میکنه...
این زندگی رو واسه هم تعریف کردیم و بعد به خاطر صمیمیت، من منظورش رو قشنگ فهمیدم. دقایقی سکوت غمگینی کردم و او هم.
یاد بیماری خیلی وحشتناکی توی ایران افتادیم. بیماری‌ای که در دل و جان تقریباً همه‌مون رسوخ کرده و جدا سازی اون از جان مثل این شده که بخوای خمیربازی آبی و قرمز رو با هم مخلوط کنی بدجور و بعد بخوای از هم جداشون کنی. و بالاخره مردم نمونه‌‌ای از اون بیماری رو برگزیدند برای ریاست.
چرا کسی نمی خواد ضعف خودش رو قبول کنه؟ چرا به بهانه‌ی مسلمون بودن همه‌ی بشر خاکی رو تحقیر میکنی؟ حتی جلوی سنی و افغانی و لبنانی و فلسطینی هم واسه خودت ناز می کنی؟ کی گفته اونها انقلاب و ایستادگی در مقابل دشمن رو از ما یاد گرفتن؟ کی گفته اونها به مردم ما نگاه می کنن؟ آنهایی که ایستادگی کردند شهید شدند و خلوص خودشون رو ثابت کردند. مگه ما خودمون این کارها رو یاد گرفتیم؟ نه جانم، نه! همون کسی که این شجاعت ها رو به ما یاد داد به اونها هم بلده یاد بده. خودمونو جلوی این مردم بیچاره شده‌ی خارجی به عنوان مظهر عدالت و معنویت معرفی می کنیم. برو بابا.
آخه عزیز من. دختر گلم! بیست ویک بار قرآن رو ختم کردی بارک الله. خوب این چه مرضیه که جلوی خواستگار هنرت رو! سند برتری خودت میدونی؟ با این کارت هم این عملتو پست و ذلیل کردی و هم آبروی خودت رو بردی که البته خودت متوجه نمی شی!
امان از این صدا و سیما! این دختره کی بود اومد گفت مسئله‌ی حل نشده‌ی انیشتن رو حل کرده؟ صدا و سیما آبروی مملکت رو توی کل دنیا برد. صدا و سیما باید به حرف اون دختر گوش می کرد یا به حرف اساتیدی که اون رو تایید یا تکذیب کرده‌اند؟
این صدا و سیما مشکلات زیاد درست میکنه. کارش شده پخش مسابقات زنده و تبلیغات و اخبار. اخبارش رو میخوام عرض کنم. چه غوغایی به پا میکنه سر این سفرهای احمدی نژاد به شهرستان‌ها. یک سوم وقت اخبار فقط صرف این میشه که محبت بین مردم و احمدی نژاد نشون داده بشه. همون مردمی که حداقل پنجاه درصدشون از شدت بیکاری فقط به خاطر پنجاه هزار تومن به کروبی رای داده بودند. آقایان صدا و سیما! آقای رییس جمهور! مردم کمبود محبت ندارند! چه دلیلی بر این کار صدا و سیما می بینید جز پز دادن به آمریکا و اسراییل؟
به خدا این خارجی ها حق دارن ما رو مسخره کنن. ما با اون‌ها جدی حرف می زنیم و اون‌ها ما رو به شوخی جواب میدهند. آقای لاریجانی که نصف عمرش رو توی همین تیمارستان صدا و سیما به سر برده بود، اون قدر قضیه رو جدی گرفت که برعکس هم نتیجه گرفت! حرف نزدن براش بهتر از حرف زدن بود! بعد یه مدت سکوت، کارها دوباره کم کم راه افتاد!
روزنامه ها؛ بخش های ادبی و فرهنگی‌شان را نگاه کنید. دو بیت شعر از سعدی یا مولانا علیهم رحمة الله می آورند و نصف صفحه روی آن تفسیر می نویسند که بگویند راهتان ادامه دارد! ما هم مثل شما شاعر بودن و دانشمند بودن را دوست داریم! تفسیرشان نه دلربایی آن دو بیت شعر رو داره نه معنای زیبا و کامل.
یارو زبان انگلیسی میخواند تا جلوی پدر و مادر بزرگش نشو و نما کند. یارو موبایل میخره، ملت نفهمند موبایل خریده ولکن نیست.
به چه چیزی دل خوش هستیم؟ به مسلمانی‌مان؟ من با دیدن همچون مسلمانی به یاد فرقه‌ی طالبان - جاهلان مدّعی - می افتم.
قاطی کردم. فکر می کنم پرت و پلا زیاد نوشتم. اما از همین پرت و پلاها می توان برداشت کرد که به گذشتگان خود بسیار بی‌وفا بوده‌ایم. در حوزه‌ها و رشته‌های بسیاری از اخلاق شخصی گرفته تا روابط بین المللی از نظرات آنها چشم پوشیده‌ایم.
ولی ما جز نفت برای اقتصاد و امام عصر برای همه چیز، چیز دیگری نداریم. اگر بیماری ما مزمن شود دومی را از دست خواهم داد بدون تعارف.

داشتم به عکس 4×3 خودم نگاه میکردم که بهترین عکسی بود که قیافه‌ام درش خوب افتاده بود. توی عکس زل زدم و بعد از مدتی گریه‌ام گرفت
دنیایم را ارزان فروختم. چهره به این زیبایی را خدا به من مفت و مجانی داد اما پیرش کردم و مفت از بین بردم.
الان قیامت است. عکسم را آورده‌اند و به من نشان می‌دهند. اِ اِ من در این چهره بودم؟؟ چه بودم و چه شدم. بهشتیان در لباس زیبا تکیه می دهند بر تخت ها و روبروی هم خندان و خاطره گویان. من دیگر کور شده‌ام نمی بینم. تا ابد وای